PARELS BEWAREN

...en het is zo dat we, verbluft of verblind, geneigd zijn momenten te bewaren als pure glinsteringen,
als levende parels;

maar deze ontdekking tegen ons hart drukken, haar binnenin bewaren en bezitten-
zal het ons ergens van redden, vraag ik me af, zal het ons van enig nut zijn…?

Men kruist paden, op zoek naar een licht om te geven, een straling, iets goddelijks waarmee de uren,
de fasen van angst, afschuw en duisternis, gedragen kunnen worden;

...als de genezer van wonden en de schepper van geluiden hier maar vaker voorbij zou komen,
ach, op welke hartslag zouden we dan een vonk van vlam in ons wezen kunnen creëren,
een flard emotie,
van leven,

of simpelweg handen waarmee we deze fysieke en dramatische keuze van tijd kunnen verzachten;

...het is moeilijk te onderscheiden, en bijna alles wordt verspild, in van alles verpakt en in de prullenbak gegooid;

Kunnen we daarom een ​​moment/parel, een moment/noordster,
een kloppende hoop
of licht redden?

De trommels klinken in de hooglanden, en 2012 marcheert voort over eindeloze paden, cirkelend,
maar met die gelijkmoedige bevlogenheid van iemand die het ritme al kent waarmee hij zijn uren, dagen en maanden
verbindt met andere toekomstige tijdperken, helder, onverschrokken en prachtig;

...op de grond, gevallen, breekt en verrot al het atavisme, sijpelt en verdwijnt;

en beneden en boven, en tussen de lucht en de lucht tegemoet, als een grote en machtige krijger, de geest,
luisterend naar en moderniserend zielen waarmee hij, opnieuw, de oorlog zal moeten voeren en winnen.

*** Antonio Justel
https://antoniojustel.com
***